Van Bonaire tot Sint-Maarten: gezamenlijke aanpak moet zeeschildpadden beschermen
KRALENDIJK – Zeeschildpadden kennen geen grenzen. Daarom is het belangrijk dat de eilanden samenwerken om ze te beschermen. Vertegenwoordigers van Bonaire, Curaçao, Saba, Sint-Eustatius en Sint-Maarten kwamen onlangs bijeen op Bonaire. Ze deelden ervaringen, volgden praktijktrainingen en spraken over de volgende stappen voor het Sea Turtle Recovery Action Plan (STRAP).
Het Nederlandse ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur financiert het project. Sea Turtle Conservation Bonaire (STCB) voert het project uit in samenwerking met het Wereld Natuur Fonds. “Het uitbreiden van kennis en vaardigheden en het geven van workshops zijn belangrijke onderdelen van STRAP. Daar draait de workshop en onze jaarlijkse bijeenkomst om. Door samen te werken kunnen we meer bereiken voor schildpadden én voor de mensen op onze eilanden,” aldus Kaj Schut van STCB.
Tijdens de workshops kregen de deelnemers praktijkgerichte training op verschillende gebieden van schildpaddenconservering. De eilanden deelden ook ervaringen en spraken over manieren om hun werk te verbeteren. “Voor het team van Saba was dit de eerste keer dat ze schildpaddennesten van dichtbij zagen. De workshops gaven ons waardevolle praktijkervaring voor het monitoren en onderzoeken van nesten nadat de schildpadden zijn uitgekomen. We leerden ook hoe je schildpadden in het water vangt, meet en van een tag voorziet,” zegt Bob Sesinkclee van de Saba Conservation Foundation.
Zeeschildpadden leven al miljoenen jaren in het Caribisch gebied, maar worden vandaag de dag met veel bedreigingen geconfronteerd. Dit omvat het verlies van nestplaatsen, vervuiling, kunstlicht dat jonge schildpadden in verwarring brengt en aanvaringen met boten.
Omgaan met bedreigingen
STRAP helpt Bonaire, Curaçao, Saba, Sint-Eustatius en Sint-Maarten om deze bedreigingen gezamenlijk aan te pakken. Het plan beschrijft acties die kunnen helpen de schildpaddenpopulatie te herstellen. De vijf eilanden beschikken over verschillende middelen, kennis en organisaties. Door samen te werken kunnen ze van elkaar leren, zodat elk eiland niet zelfstandig naar oplossingen hoeft te zoeken. Ze kunnen ook op een consistentere manier gegevens verzamelen en gezamenlijk financiering en steun aantrekken. Deze regionale aanpak helpt de schildpaddenconservering op alle vijf eilanden te versterken.
