KRALENDIJK – Gisteravond werd de laatste dag van de Bonaire Regatta groots gevierd in het centrum, met volle pleinen en livemuziek tot laat in de nacht. Toch klinkt, na vijf decennia regattageschiedenis, de roep om terug te keren naar de zeilroots van het eiland steeds luider.
De Bonaire Regatta is al meer dan vijftig jaar een begrip. Wat ooit begon als een kleinschalige zeilwedstrijd tussen lokale vissersboten, groeide uit tot een internationaal evenement met deelnemers uit onder meer Nederland, Duitsland, de Verenigde Staten, Curaçao en Sint Maarten. Volgens sailingcoördinator Ruben Petrisie is het echter tijd om opnieuw naar de balans te kijken tussen traditie en spektakel.
“De regatta is ontstaan uit de vissers van Bonaire,” vertelt sailingcoördinator Ruben Petrisie. “Ze kwamen samen om voor de lol te racen met hun boten. Dat groeide uit tot de International Sailing Regatta, een echt zeilevenement. Vroeger kwamen landen als Argentinië, Colombia en Barbados hierheen. Alleen al bij het windsurfen deden meer dan zestig deelnemers mee; in totaal waren het er ruim tweehonderd.”
Vandaag ligt dat aantal rond de honderd. Er wordt nog altijd gevaren in verschillende klassen , van Optimist en Sunfish tot catamarans, windsurfers en kiters, maar het sportieve karakter lijkt minder zichtbaar.
Entertainment krijgt de aandacht
In het centrum van Kralendijk ligt de nadruk steeds meer op muziek en grootschalig vermaak. Op het Wilhelminaplein worden internationale bands ingevlogen. Jonna Fraser werd afgelopen week ingevlogen en nam zelfs zeven man aan management, videografen, etc mee. De artiest was niet langer dan één uur op het hoofdpodium te zien. De podia worden professioneel opgebouwd, het plein loopt vol en de feesten gaan tot diep in de nacht door. “De regatta lijkt soms meer om de muziek te draaien dan om het zeilen,” zegt Petrisie. “Als je iemand belt over de regatta, zeggen ze: ‘Oh ja, dat feest.’ Maar regatta betekent sailing regatta, niet party regatta.”
Die ontwikkeling leidt tot een zichtbare tweedeling. Waar het sportgedeelte vooral draait op vrijwilligers, scholen en lokale zeilclubs, vergt het feestgedeelte grote commerciële investeringen. Dat zorgt soms zelfs voor een concurrentiestrijd in de sponsoring. “Sommige bedrijven weten niet meer bij wie ze moeten zijn,” legt Petrisie uit. “De één wil het feest sponsoren, de ander het zeilen. Er is verwarring. Sponsors willen duidelijkheid en samenwerking.”
Verbinding
Toch waren er dit jaar ook positieve tekenen van verbinding. De traditionele vlaggenparade, waarbij alle deelnemende landen en teams meelopen, eindigde ditmaal op het grote podium in het centrum. Ook de prijsuitreiking van de regatta vindt daar plaats, zodat zowel de zeilers als het publiek samen kunnen vieren.
Petrisie ziet daarin een hoopvol teken. “Dat is de richting waarin we moeten denken: sport en feest in harmonie. De regatta heeft alles om te groeien, maar de basis moet op het water blijven. De zee, de wind en de gemeenschap van Bonaire, dat is waar het allemaal mee begon.”
