THE BOTTOM, Saba – Onderzoekers hebben ontdekt dat het geven van enkele weken oceaanervaring aan in laboratoria gekweekte langstekelige zee-egels, vóór ze worden uitgezet op het koraalrif, hun overlevingskansen aanzienlijk kan verbeteren.
Het onderzoek werd uitgevoerd door wetenschappers van de Van Hall Larenstein Hogeschool, Wageningen Universiteit en partners op Saba. Jonge Diadema antillarum werden gedurende zes weken geplaatst op speciaal ontworpen drijvende constructies. In die periode pasten de zee-egels zich aan de natuurlijke rifomstandigheden aan: ze ontwikkelden sterkere stekels en vertoonden hetzelfde schuilgedrag als wilde exemplaren, overdag wegkruipend om roofdieren te ontwijken.
Langstekelige zee-egels spelen een cruciale rol in Caribische rifecosystemen doordat ze algen afgrazen, waardoor koralen kunnen groeien en herstellen. Na een massale sterfte in de jaren tachtig stortten hun populaties in, wat leidde tot grootschalige rifachteruitgang. Wetenschappers hopen dat deze ‘zeetraining’-aanpak het succes van rifherstelprojecten vergroot, door zee-egels te produceren die beter toegerust zijn voor het leven in het wild.
Omgevingsfactoren in kaart gebracht
Onderzoekers richten zich nu op het opschalen van de techniek en het identificeren van de omgevingsfactoren die verantwoordelijk zijn voor de succesvolle aanpassing. Het doel is deze factoren te integreren in reguliere kweekprogramma’s voor zee-egels.
