Hydroponische teler ontvangt water maanden te laat: ‘Lokale voedselproductie wordt zo onmogelijk gemaakt’
KRALENDIJK – Een hydroponische teler op Bonaire heeft op 5 december een beperkte hoeveelheid water ontvangen die hij al op 6 oktober had gekocht. Het ging om 6 kubieke meter, terwijl hij 54 kubieke meter had besteld en betaald. Door de late levering is een groot deel van zijn oogst verloren gegaan.
De ondernemer reageerde teleurgesteld: “Ik heb op 5 december water ontvangen dat ik op 6 oktober heb gekocht. 6 m³ van de 54 m³. Net te laat.” Volgens hem had de sla twee weken eerder in het systeem moeten worden geplaatst. “Nu gaan ze niet meer gezond groeien. Dus weer verlies.” In totaal verloor hij naar eigen zeggen 2400 gewassen. Daarnaast staan er nog 1100 jonge planten klaar, maar hij weigert verder te gaan zolang er geen structurele watervoorziening is.
Het bedrijf werkt met een hydroponisch systeem waarbij water cruciaal is. Zelfs een korte onderbreking leidt tot directe schade. “Ik ga niet meer verder tot ik genoeg water heb,” aldus de teler.
Tegenstrijdigheid met beleid
De situatie wringt met het bredere beleid van het Rijksoverheid, dat juist inzet op het stimuleren van lokale voedselproductie en het verkleinen van de afhankelijkheid van import, ook in Caribisch Nederland. Het bedrijf op Bonaire geldt als een voorbeeld van hoe duurzame en lokale productie mogelijk zou kunnen zijn, maar stuit in de praktijk op structurele belemmeringen.
In een eerder interview gaf de ondernemer al aan dat zijn bedrijf door terugkerende waterproblemen “aan de rand van de afgrond” staat. Daarbij wees hij op de afhankelijkheid van WEB Bonaire NV, de enige waterleverancier op het eiland.
Reactie WEB
WEB liet onlangs weten dat waterlevering per truck in eerste instantie bedoeld is voor huishoudelijk gebruik en dat de capaciteit beperkt is. Het bedrijf stelt dat water gelijk verdeeld moet worden onder honderden kunukero’s buiten het reguliere net en dat de infrastructuur niet is ingericht op intensieve landbouw. WEB erkent dat niet alle afnemers de hoeveelheid water ontvangen die zij verwachten, maar benadrukt dat logistieke beperkingen hierbij een rol spelen.
Voor de teler voelt die uitleg wrang. Zijn bedrijf zou niet alleen lokaal voedsel kunnen leveren, maar ook bijdragen aan lagere prijzen in de supermarkt en meer voedselzekerheid op het eiland. “De kans is er,” stelt hij, “maar het wordt ons bijna onmogelijk gemaakt.”
