Moeder en dochter trotseren de zee: Suchayney (6) voltooit de Swim to Klein Bonaire
KRALENDIJK – Terwijl veel deelnemers de oversteek naar Klein Bonaire slechts één kant op zwommen, wisten moeder Shu Celestina en haar zesjarige dochter Suchayney Tokaay op zondagochtend 5 oktober de volledige tocht, heen én terug, te voltooien. Een bijzondere prestatie, want Suchayney is pas zes jaar oud.
De jaarlijkse Swim to Klein Bonaire is een sportieve traditie op het eiland, waarbij honderden zwemmers zich in het diepe, helderblauwe water begeven. Voor Suchayney was het de eerste keer. “Ze vond het eerst een beetje eng,” vertelt haar moeder Shu, “vooral het donkerblauwe water, want ze oefent meestal in het zwembad. Maar ik zei tegen haar: het is net als zwemles bij Chachacha beach. Gewoon rustig zwemmen in je eigen tempo.”
Een blije Suchayney
“Eerst was ik een beetje bang,” vertelt Suchayney zachtjes. “Het water was heel blauw en diep. Maar toen zei mama dat ik gewoon moest zwemmen en niet bang moest zijn. Toen vond ik het leuk.”
Suchayney heeft inmiddels zwemdiploma’s A en B, en zwemt binnenkort voor haar diploma C. Tijdens de tocht hield ze zich dapper staande, soms met hulp van haar moeder en haar kleurrijke unicorn-zwemband. “Af en toe trok ik haar een stukje mee, maar ze bewoog steeds mee met haar benen. We deden het samen,” aldus Shu.
Veel aanmoedigingen
Onderweg werden ze aangemoedigd door omstanders en boten langs de route. “Iedereen riep haar naam en vroeg hoe oud ze was. Toen ze hoorden dat ze zes was, begon iedereen te juichen,” vertelt Shu met trots. “Dat gaf haar kracht om door te gaan.”
“Ik hoorde mensen roepen: ‘Kom op unicorn!’ Dat vond ik grappig,” lacht Suchayney. “Toen ging ik sneller zwemmen.”
Finish komt eraan
Hoewel ze tot de laatsten behoorden die de finish bereikten, gaven ze niet op. “Ik zei tegen haar: het maakt niet uit hoe lang het duurt, als je maar je doel haalt. En dat deed ze,” zegt Shu glimlachend. “Voor haar is dit een les in doorzettingsvermogen: hoe moeilijk iets ook lijkt, je kunt het, zolang je in jezelf gelooft.”
“Toen ik de finish zag, moest ik bijna huilen,” geeft Suchayney toe. “Maar het was van blijdschap. Ik was trots.”
De menigte aan de finish verwelkomde moeder en dochter met luid applaus. Shu straalde: “Ze kan straks op school vertellen dat ze heen en terug naar Klein Bonaire heeft gezwommen, met haar unicorn. Niet iedereen kan dat zeggen.”
