
Ebben Partners heeft onderzoek gedaan naar mogelijke belangenverstrengeling bij de aankoop van een terrein in Santa Clara. Dat terrein was eigendom van de familie Abraham. Toeval of niet, een van de Abrahammen was tijdens de onderhandelingen over de aanschaf gedeputeerde.
Ebben Partners komt tot de conclusie dat het betrokken familielid zijdelings betrokken was bij de onderhandelingen, maar dat de betrokken politicus niet beschuldigd kan worden van ‘kwade opzet, zelfverrijking of onregelmatigheden’.
Niet iedereen is het met deze conclusies eens.
Belangrijkste bezwaar tegen het rapport is dat het principe van hoor en wederhoor niet volwassen is toegepast.
Dat is wat zwak voor een bureau dat Ebben heet.
Ebben is nl. een van de meest luxueuze en gewaardeerde houtsoorten ter wereld. Deze houtsoort, afkomstig van bomen uit het geslacht Diospyros, wordt vaak beschouwd als het zwarte goud van de houtwereld. Het hout staat bekend om zijn uitzonderlijke hardheid, dichtheid en vooral zijn diepzwarte kleur.
Gezaghebber Soliano ziet geen reden om te twijfelen aan het rapport. Hij noemt het zorgvuldig en volledig. Hoor en wederhoor is toegepast waar nodig, stelt de gezaghebber.
Ook denkt de gezaghebber dat de keuze voor Ebben Partners de juiste is. ‘Het is een onafhankelijk integriteitsbureau met ruime kennis en expertise.’
Het was verleidelijk om nu hier Ryszard Kapuściński te citeren. In zijn boek Ebbenhout schrijft hij na een bezoek aan Liberia:
Hij wist eigenlijk niet zo goed wat hij als president moest doen. Omdat hij een kinderlijk gezicht met bolle wangen had, kocht hij een grote bril met gouden montuur om er serieus en welvarend uit te zien. Hij was tamelijk lui en zat daaro hele dagen in zijn residentie met zijn ondergeschikten te dammen. Hij bracht ook veel tijd door op het plein voor de residentie waar de vrouwen van de leden van de presidentiële garde op vuren aan het koken waren of de was ophingen.
Maar dat doet de gezaghebber geen recht. Bovendien draagt hij geen bril en heeft hij geen bolle wangen. Ook zie je tegenwoordig weinig vrouwen de was ophangen op het Wilhelminaplein.
Santa Clara-gate laat zien dat politiek bedrijven binnen een kleine gemeenschap kwetsbaar is. Vriendjespolitiek ligt altijd op de loer. Bestuurder, ambtenaar en burger kennen elkaar vaak.
In de rij bij de bakker ben je niet anoniem. Je bent nooit vrij.
Een nieuwe roddel struikelt over de restjes van de vorige.
Wat dat betreft zijn politici en bestuurders in het Europese deel van het koninkrijk beter af.
Daar kun je in alle rust weloverwogen keuzes maken. Zonder dat je bij Albert Heijn lastig gevallen wordt als je twijfelt of je een pak Brinta of havermout zult nemen.
Auke van der Berg schrijft sinds 2015 op zijn persoonlijke blog Ikki’s eiland waar hij inmiddels ruim 800 verhalen heeft gedeeld. Zijn eerste boek ‘Ikki’s eiland. De horzel van het koninkrijk I.

































