Arthur Sealy: “Geld voor herstel slavernijverleden dreigt verdienmodel te worden”

“In het kader van excuses en vergeving voor de misdaden die zijn gepleegd tegen mensen uit Afrika, heeft Nederland 200 miljoen euro beschikbaar gesteld voor projecten die nazaten van tot slaaf gemaakten bewust moeten maken van de doorwerking van het slavernijverleden, onder andere binnen de Bonairiaanse gemeenschap. In de praktijk lijkt dit geld echter vooral een verdienmodel te zijn geworden voor een kleine groep goed ingevoerde personen, en niet voor de nazaten zelf die na 1863 hun vrijheid kregen. Helaas blijven zij daarmee afhankelijk binnen een soort subsidieregime.

Van de zeventiende eeuw tot 1863 werden onze voorouders behandeld als dieren, als objecten en als eigendom van anderen. Zij werden mishandeld, verkracht, vernederd en gedwongen te werken onder dreiging en geweld. De koloniale denkbeelden, waarin zwarte mensen als minderwaardig werden gezien, werken volgens de auteur tot op de dag van vandaag door in racisme en discriminatie.

De belangrijkste opgave voor nazaten van tot slaaf gemaakten op Bonaire is volgens hem de dekolonisatie van de geest. De Grupo di Diálogo Bonaire heeft daarbij geen behoefte aan ondersteuning van centrale herdenkingscommissies of groepen van andere eilanden. Slavernij op Bonaire kent een eigen geschiedenis en moet ook op die manier worden benaderd. Elke eilandgemeenschap moet haar herdenking op haar eigen manier vormgeven.

Bonaire zou moeten vertrouwen op eigen professionals die op het eiland wonen en werken. Trauma’s van Bonaire kunnen niet worden gelijkgesteld aan die van andere eilanden. Activiteiten zoals lezingen, storytelling en bewustwording zonder echte therapeutische aanpak zijn een verspilling van middelen.

Bonaire heeft geen behoefte aan externe partijen die projecten uitvoeren en middelen verbruiken. In plaats daarvan zouden de beschikbare fondsen beter kunnen worden ingezet voor concrete verbeteringen op het eiland, zoals herstructurering van het onderwijs, de ontwikkeling van hoger onderwijs, aandacht voor gezondheidszorg, huisvesting en voedselveiligheid. Ook zou meer aandacht mogen worden besteed aan lokale instanties in het bewaken van de kwaliteit van producten die worden geconsumeerd.

Publicaties en educatieve projecten zijn waardevol, maar zouden gefinancierd moeten worden via reguliere onderwijsmiddelen vanuit Nederland, en niet uit het beschikbare fonds. De huidige koers voortzetten is als een voortzetting van mentale kolonisatie via subsidies.

Wie gevraagd wordt om mee te werken aan projecten rond geschiedenis, educatie of bewustwording, moet daarvoor betaald worden. Nu wordt er nog te vaak over de rug van anderen geld verdiend”.

Arthur Sealy

Arthur Sealy speelde een actieve rol in het dialoogproces rond het slavernijverleden op Bonaire en is betrokken bij de Grupo di Diálogo Bonaire. Deze groep voerde gesprekken met de gemeenschap en leverde input voor beleid en bewustwording.