KRALENDIJK – De zware koraalverbleking van de afgelopen jaren heeft Reef Renewal Foundation Bonaire (RRFB) ertoe gebracht zijn strategie verder aan te passen. Volgens operational manager Ernst Noyons wordt steeds beter gekeken naar welke koralen extreme hitte en ziekten overleven en welke eigenschappen deze koralen hebben.
“We hebben zware klappen gehad op het rif. De vraag is dan hoe we daarvan kunnen leren en er positief mee om kunnen gaan”, zegt Noyons in een gesprek naar aanleiding van het jaarverslag over 2025. Volgens hem werden daarbij grote verschillen zichtbaar tussen genetische varianten van koralen.
“Bij de verbleking zien we een groot verschil in overleving. Sommige koralen hebben het niet gehaald, maar andere hebben het wel gehaald en presteren op verschillende locaties verschillend. We zien dus dat sommige koralen de hitte aankunnen.”
Hittebelasting
RRFB richt zich daarom nadrukkelijker op koralen die een grote hittebelasting hebben overleefd. Noyons noemt daarbij de zogenoemde genotypen, genetisch verschillende varianten binnen een soort.
Tegelijkertijd wil de organisatie niet alleen de meest koralen/genotypen die tijdens recente hittestress een beter overleving laten zien bewaren. Volgens Noyons kunnen koralen die goed tegen hitte kunnen bijvoorbeeld gevoeliger zijn voor ziekten. “Het heeft daarom geen zin om alleen op de hittebestendige koralen te focussen. Je wilt alles binnen je bereik houden, zodat je een zo groot mogelijke diversiteit hebt.”
Die genetische diversiteit moet volgens hem de veerkracht van het rif vergroten. Verschillende koraalvarianten hebben verschillende eigenschappen en kunnen daardoor verschillend reageren op hitte, ziekten en andere omstandigheden.
Succes in 2026
Een voorbeeld van de nieuwe aanpak is de uitbreiding van de herstelwerkzaamheden bij Petrie’s Spillar. Daar worden naast staghornkoraal ook elkhorn-, boulder- en braincorals uitgeplant. Noyons noemt de locatie een herstellocatie om het aantal herstelde soorten te bekijken hoe die zich uitbreiden hoe verschillende soorten samen op één herstelplek kunnen worden ingezet.
Bij een eerder uitgeplant gebied met bijna 4.000 staghornkoralen wordt volgens Noyons een overleving van 91 procent gemeten op het zes maanden na het uitplanten monitoring moment. Hij noemt de ontwikkeling daar een groot succes.
Volgens Noyons kijkt RRFB daarbij steeds meer naar het effect van herstel op het volledige ecosysteem. Het gaat volgens hem niet alleen om het aantal koralen dat wordt uitgeplant. “Wat brengt zo’n herstelproject terug? Je kijkt naar de vissen die ervan profiteren, de ongewervelde dieren die terugkomen en de biomassa die toeneemt of hersteld.”
Op een herstelplek werd volgens hem inmiddels duidelijk meer visbiomassa gemeten dan op nabijgelegen controlelocaties.
De organisatie wil uiteindelijk herstelplekken ontwikkelen waar verschillende soorten koraal samen worden teruggebracht. Het doel is volgens Noyons niet om het rif volledig door mensen te laten herstellen, maar om de omstandigheden te creëren waarin het rif zichzelf weer kan versterken.
“Onze missie is om een rif op te bouwen dat zichzelf kan herstellen. De natuur kan dat beter dan wie dan ook.”
