Eén mevrouw stuurde een venijnig berichtje naar aanleiding van de politieke strubbelingen op het eiland.
‘Ik heb op een partij gestemd. Als een vertegenwoordiger het dan niet eens is met die partij en opstapt, moet die naar huis gaan. Niet onder eigen naam blijven zitten. Dan ben je een dief.’
Het hangt blijkbaar in de lucht dat opstappen van bestuurders. Hoewel dat niet de juiste omschrijving is. Ze stappen niet op, want ze blijven gewoon op hun stoel zitten en vragen om een nieuw naambordje.
Zeven Kamerleden van de PVV stapten uit de partij. Hun argument, onvrede over het leiderschap van meneer Wilders, is merkwaardig te noemen. Want het leiderschap van die meneer is niet veranderd de laatste weken, maanden en jaren.
Om nu op te stappen betekent dat je of niet opgelet hebt of dat je ondertussen andere belangen hebt gekregen.
Ook mevrouw Keijzer van de BBB liet de partij in de steek. Voor haar opstappen kun je nog begrip opbrengen. Zo denk je de baas te worden van een partij, zo word je aan de kant gezet.
Na teleurgesteld te zijn in het CDA en daarna in de Boerenpartij, vindt mevrouw Keijzer nu hopelijk rust bij zichzelf.
De Eilandsraad doet mee aan deze opstaptrend. Niet voor het eerst laten leden van de Raad hun partij achter zich. De huidige coalitie (PDB, M21 en de groep-Vrolijk – samen goed voor vijf zetels) leunt op de groep Vrolijk. Die groep bestaat uit meneer Cyrill Vrolijk. Hij liet de MPB in 2023 achter zich en werd een zelfstandige beweging.
Een paar weken geleden verloor de coalitie haar meerderheid toen mevrouw Serberie de PDB vaarwel zei. De coalitie ging van vijf naar vier zetels.
Waardoor er nu zes fracties, of partijen als u wilt, de negen zetels die de Raad kent mogen verdelen.
Met Den Haag als inspirerend voorbeeld zou je verwachten dat er binnen drie dagen een minderheidscoalitie zou worden gevormd door de UPB. Die partij is met drie zetels nu de grootste.
Met een goed en handig praatje over voorwaarden zou men of met M21 of met fractie Vrolijk zo een deal kunnen maken.
Maar tot verrassing van iedereen, behalve voor de betrokkenen, zit de UPB zichzelf in de weg. De grote denkers van de partij bekritiseren elkaar in het openbaar. Dat is niet handig als je denkt aan samenwerken.
De oplossing zal uiteindelijk verrassend en simpel zijn en zal in de komende dagen zichtbaar worden.
De mevrouw die het venijnige berichtje stuurde over zetelrovers zou zich even kunnen verdiepen in de Grondwet. Volgens artikel 67 lid 3 van de Grondwet stemmen de leden van de Tweede Kamer ‘zonder last’.
‘Tot 1983 heette dat nog ‘zonder last of ruggespraak’, een frase die stamde uit de moeizame eenwordingsjaren van Nederland rond 1800, toen regionale belangenbehartiging nog echt een gevaar vormde voor de nationale eenheid’, legt Geerten Waling uit.
Voor al die opstappers is dit een mooi citaat:
‘Door partijen zeggenschap te geven over Kamerzetels zouden politieke partijen te veel macht krijgen over volksvertegenwoordigers. Hierdoor zouden Kamerleden ondergeschikt raken aan politieke partijen. Dit zou van volksvertegenwoordigers partijvertegenwoordigers maken. Dit past niet in de Nederlandse representatieve democratie.
Noten
https://www.parlement.com/historische-ontwikkeling-kiesstelsels-en-kiesrecht
https://prodemos.nl/app/uploads/2022/12/Brochure-algemeen-kiesrecht.pdf
Auke van der Berg schrijft sinds 2015 op zijn persoonlijke blog Ikki’s eiland waar hij inmiddels ruim 800 verhalen heeft gedeeld. Zijn eerste boek ‘Ikki’s eiland. De horzel van het koninkrijk I.
