Terug naar Bonaire: “Ik dacht altijd dat ik hier alleen op bezoek zou komen”
KRALENDIJK – In onze rubriek ‘Terug naar Bonaire’ volgen wij Bonairianen die opgroeiden op het eiland of er sterke banden mee hebben, in het buitenland werkten of studeerden en daarna (terug)keerden. In de tweeëntwintigste editie spreken wij met Jakeema Hernandez. Ze groeide op op Curaçao, maar woont en werkt inmiddels op Bonaire, waar ze onder meer actief is bij de bibliotheek. “Als je me vijf jaar geleden had gezegd dat ik op Bonaire zou wonen, had ik gezegd: nooit.”
Hoewel ze nu op Bonaire woont, liggen haar roots op Curaçao. Daar bracht ze haar jeugd door en volgde ze haar opleiding. “Ik heb heel mijn leven op Curaçao gewoond. Nooit verhuisd. Mijn eerste verhuizing is twee jaar geleden dat ik hier ben komen wonen op Bonaire.”
De band met Bonaire was er wel altijd al, vooral via familie. “Mijn opa en oma komen uit Bonaire en als kind kwamen we bijna elk jaar op Bonaire.” Die bezoeken draaiden niet om toerisme, maar om samenzijn. “Het was echt een familietrip, eten met nichtjes en neefjes, spelen in de tuin.”
Van Curaçao naar Bonaire
Toch was Bonaire voor haar lange tijd geen plek om te blijven. “Er was niet veel te doen, als je me toen had gevraagd, zei ik: leuk, maar ik ben ook weer klaar om te gaan.” Die gedachte veranderde pas veel later.
Na haar schooltijd begon Jakeema aan een studie op Curaçao en ging ze al snel werken. Ze deed ervaring op in verschillende functies, onder andere bij een bank en later bij de ombudsman. “Ik werkte daar drie jaar dat was mijn echte loopbaan.” Toch voelde ze dat ze iets anders wilde. “Ik wil mijn bijdrage leveren aan de maatschappij.”
Bibliotheek
Die wens bracht haar uiteindelijk naar een baan in het onderwijsveld en later naar Bonaire. Ze solliciteerde op een functie bij de bibliotheek en besloot het serieus aan te pakken. Ze kwam zelfs speciaal voor het sollicitatiegesprek naar het eiland. Niet eenmaal, maar ook voor een tweede gesprek. Dat bleek de juiste keuze, want ze kreeg de baan.
De bibliotheek was op dat moment volop in ontwikkeling. Voor Jakeema was dat juist aantrekkelijk. “Ik dacht: ik ga deel uitmaken van iets groots en we gaan een grote bijdrage doen aan de maatschappij.”
In haar werk ziet ze dagelijks wat dat betekent. “Als ik de verhalen hoor hoe het leven van mensen verandert, dat vind ik het mooiste.” Volgens haar zit de impact in kleine, maar belangrijke stappen. “Dat kinderen lezen leuk gaan vinden, dat is de basis voor alles.”
De bibliotheek probeert zo toegankelijk mogelijk te zijn voor iedereen op het eiland. “De bibliotheek is voor iedereen, de meeste van onze activiteiten zijn gratis.” Daarmee speelt de organisatie een belangrijke rol in de ontwikkeling van zowel kinderen als volwassenen.
Overstap was lastig
De overstap naar Bonaire was echter niet meteen makkelijk. In het begin bleef Curaçao trekken. “In de eerste maanden probeerde ik elke smoes te vinden om naar Curaçao te gaan.” Familie en vrienden woonden daar nog en het voelde vertrouwd.
Langzaam veranderde dat gevoel. Op een gegeven moment merkte ze dat haar perspectief was verschoven. “Ik was op Curaçao en ik dacht: ik wil naar huis. En toen was het Bonaire.”
Thuisgevoel op Bonaire
Dat thuisgevoel komt voor haar uit meerdere dingen. Haar werk, haar dochter en de mensen om haar heen spelen daarin een grote rol. “Mijn dochter woont hier met mij, mijn werk is mijn tweede huis.”
Ze benadrukt dat het leven op Bonaire niet vanzelf gaat. “Als je hier wilt wonen en je thuis wilt voelen, moet je het voor jezelf bouwen.” Dat betekent actief deelnemen aan het leven op het eiland en verbinding zoeken met anderen.
Daarnaast blijft ze zichzelf ontwikkelen. Naast haar fulltime baan is ze weer gaan studeren. Een bewuste keuze, zegt ze. “Ik geloof in persoonlijke groei, als je verder wilt groeien, heb je die kennis nodig.”
Groeien in haar vak
De combinatie van werk, studie en moederschap is intensief, maar voor haar vanzelfsprekend. Ze wil vooruit blijven gaan, zowel persoonlijk als professioneel. In de toekomst ziet ze zichzelf doorgroeien naar een leidinggevende rol, waarin ze nog meer kan betekenen voor anderen.
Ondertussen ziet ze ook hoe Bonaire verandert. Het eiland groeit en wordt drukker. “De rust die je hier voelt. dat wordt nu wel telkens drukker.” Toch blijft het voor haar een plek met kansen.
Wat ooit begon als een eiland waar ze alleen op bezoek kwam, is nu de plek waar ze haar leven heeft opgebouwd. Een keuze die ze zelf misschien niet had zien aankomen, maar die inmiddels vanzelfsprekend voelt.
